கடைசி பத்தி — முடிவு மயிலன் வளர்ந்து, தனது ஆராதனைமிக்க தாயை மதித்து, கல்வியையும் நல்ல மனோதத்துவத்தையும் கொண்டு கிராமத்துக்குப் பேரன்பாக சேவை செய்து வந்தான். அண்ணாமாலி, தன் வாழ்நாளின் இறுதிக்காலத்தில் மகனின் வெற்றியைப் பார்த்து அமைதியாக உட்கார்ந்தாள் — அவள் வாழ்க்கை வெற்றிகரமாக நிறைவேறியதாக 느꼈ாள்.

(இந்தக் கதை முழுமையான, உணர்ச்சி செறிந்த, தமிழ் நிபந்தனையுடன் அமைக்கப்பட்டுள்ளது; தேவையானால் நீளமான பதிப்போ, குறும்பட வடிவமான பதிப்போ தயாரிக்கலாம்.)

முதல் பத்தி — அறிமுகம் பழைய மரத்தடியில் அமைந்த ஒரு சிறிய கிராமத்தில் மயிலன் என்று அழைக்கப்படும் அன்னையார் மாலதியின் குடும்பம் வாழ்ந்தது. அவளுக்கு அண்ணாமாலை என்ற புத்துணர்ச்சி மிகுந்த எட்டு வயது மகன் அதே வீட்டில் இருந்தான். பணக்காரமோ பேராசையோ இல்லாமல், அன்பு, நல்ல பழக்கம், கடமை ஆகியவையே அவர்களின் வாழ்வின் அடிப்படை.

ஐந்தாவது பத்தி — சமூகப் பாத்திரம் மற்றும் குரல்கொடு இந்தக் கதையில் அம்மாவும் மகனும் மட்டுமல்ல, கிராமத்தின் மக்கள், ஆசிரியரும் ஒரு முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றனர். அவர்கள் அனைவரும் அம்மாவின் அருங்காட்சியில் உதவுகின்றனர் — ஒரு குடும்பம் என்ற எண்ணத்தை உறுதி செய்வதற்கு. கதை எளிதில் காட்டுகிறது: ஒருவரின் கடின உழைப்பு, அன்பு, மற்றும் புறநகைதன்மையால் வாழ்க்கை மாற்றம் அடையும்.

பாடம்: தாய்மார்களின் அன்பும் தியாகமும் என்பது எந்தச் சூழ்நிலையிலும் மகத்தானது; அதை மதித்து, தங்கள் வாழ்வில் நல்ல செயல்களை செய்து கொண்டால் சமூகமும் குடும்பமும் நன்றாக வளர்ந்திடும்.

ஆறாவது பத்தி — சாராம்சம் மற்றும் பாடம் இந்தக் கதையின் முக்கியம்: உண்மையான வளம் பணமோ பொருட்களோ அல்ல; அது அன்பிலும், கடமையிலும், உறவுகளின் ஆதரவில் உள்ளது. ஒரு தாயின் தியாகம், ஒரு மகனின் மதிப்பு, சமூகத்தின் உதவி ஆகியவை ஒருங்கிணைந்து பயனுள்ள மறுவாழ்க்கையை உருவாக்குகின்றன.